جوشهای بی کیفیت ساختمانها
به گفته وی آگاه نبودن مجریان، ناظران و پیمانكاران به علم مهندسی جوش و اعتقاد نداشتن به ضرورت حضور بازرسان جوش به عنوان یك فرآیند ویژه، اطلاعات و اصطلاحات اشتباه و دور از هر گونه پشتوانه علمی را در صنعت ساختمان رایج كرده است.
«در حال حاضر حضور یك بازرس جوش برای كنترل و تضمین كیفیت در جوش امری دور از ذهن، لوكس و غیرعملی به نظر می‌رسد.»
به اعتقاد این استاد دانشگاه تنها یك بررسی اجمالی نشان می‌دهد كه بی‌توجهی به این مقوله پیامدهای جانی و مالی بسیاری را به كشور تحمیل كرده است.
« اگر بم و كرمان را مورد مطالعه قرار دهیم خواهیم دید این مناطق از سال‌های 1233 در معرض زمین لرزه‌های شدید بوده كه البته تلفات جانی و مالی قابل توجهی به بار آورده است، با وجود تكرار این حوادث برنامه‌ریزی خاصی در بخش طراحی و ساخت و ساز در كشور انجام نگرفته است.»
وی در ادامه به بحث جوش در سازه اشاره كرده و می‌گوید: «هزینه‌های گزافی صرف انجام عملیات تعمیری و رفع اشكال در مقاطع زمانی خاص می‌شود و همین ما را با مسایل جدیدی مثل پیچیدگی و ضعیف شدن خواص مكانیكی در منطقه جوش و اطراف آن روبه‌رو می‌كند.»
راه حلی كه مهندس امامیان ارایه می‌دهد، آموزش مهندسان ناظر، دخالت دادن مهندسان جوش و بازرسان صلاحیت دار از سوی وزارت مسكن و شهرسازی و سازمان نظام مهندسی است.
آموزش جوشكاران و انجام آزمون‌های تعیین صلاحیت از آنها و برگزاری دوره‌های آشنایی و مقدماتی، تخصصی در هر یك از مقاطع به طور زمان‌بندی شده و مداوم موارد دیگری است كه امامیان بر آن تاكید می‌كند.
وی معتقد است در صورت بی‌توجهی به اهمیت جوش و بازرسی جوش در ساختمان دور از ذهن نخواهد بود كه اتفاقات بم بار دیگر تكرار شود.